(source : AD.nl)
Help, de disco verzuipt!
03-01-2002

door Leo van Marrewijk

Miljoenen Nederlanders dronken, dansten en zoenden ooit voor het eerst in een discotheek. Gedanst, gedronken en gezoend wordt er nogal altijd. Toch leggen nogal wat discotheken, tegenwoordig vooral `club' genaamd, het loodje.

Licht opgewonden meisjes staan in de rij om zich op het podium een gratis hair extension te laten aanmeten. Vijf haarverlengingen verder zit Marc Punt, die een pret-tattoo op de buik laat zetten. Een zilverkleurige robot kuiert, keurig op de maat van de dreunende muziek, rustig rond. De robot ziet dat het goed is in de Rotterdamse Hollywood Music Hall, waar in zeven verschillende zalen (Planets) de uitbundigheid een vette overwinning boekt op verveling en agressie.

Marc Punt, die zichzelf voorstelt als rapper Marchall, kan de aanvullende services van Hollywood wel waarderen. ,,Ze verzinnen hier elke keer weer wat anders. De ene keer gratis internetten of een pizzaservice, een volgende keer een tongzoenwedstrijd'', grijnst Punt terwijl hij zijn kledij opzichtig openritst om enkele vrouwelijke bezoekers zijn verse tattoo te tonen.

Bij Hollywood Music Hall is er niets te merken van de dalende populariteit van het fenomeen `discotheek'. Toch is dat in z'n algemeenheid wel degelijk het geval. Dat is althans de mening van Erick Bakker, mede-eigenaar van de Groningse discotheek The Groove. De disco worstelt met het imago, met de strenge regelgeving en de trendgevoeligheid: wat vandaag hip is, is over drie maanden `krampjes'. En dus vallen er discotheken om. Met oud en nieuw nam Bakker alvast een beetje afscheid, op 1 februari is The Groove niet meer. ,,Discotheken hebben het moeilijk'', weet Bakker. ,,Het gaat gewoon niet goed met de branche.''

De cijfers geven de ondernemer gelijk. In 1995 waren er 453 discotheken, in 2001 nog maar 397. Het voorbije jaar nam het aantal disco's met bijna 3 procent af. In de provincie Noord-Holland bedroeg de daling zelfs ruim 15 procent. Opmerkelijk, want diverse onderzoeken tonen aan dat Nederland zich suf recreëert: sinds 1993 nam het aantal horecabedrijven met bijna 4000 toe tot 45.589. Discotheken profiteren hier kennelijk niet van, terwijl jongeren toch meer geld te besteden hebben dan ooit.

Ter nuancering: het verdwijnen van discotheken is voor een deel een definitiekwestie, zegt Jeroen Puyman van Van Spronsen en Partners Groep, die zich onder andere bezighoudt met horeca-advies aan ondernemers en gemeenten. De definitie van discotheek (`horecabedrijf dat permanent gericht is op de verkoop van vermaak, zoals het ten gehore brengen van mechanische- of live-muziek in combinatie met dansgelegenheid en lichteffecten') is discutabel, terwijl het woord zelf `besmet' is. Puyman merkt het bij haalbaarheidsonderzoeken naar uitgaansgelegenheden: ,,Als een ondernemer in een stad aankondigt een discotheek te willen beginnen, staat iedereen op de achterste benen. Als diezelfde ondernemer het vervolgens een swingcafé noemt, zijn de reacties veel minder heftig. Sommige bedrijven noemen zich danscafé, terwijl het eigenlijk gewoon een discotheek is.''

Volgens Puyman is het waar dat de klassieke discotheek, ook als je 'm club noemt, klappen krijgt. Dat heeft vooral te maken met veranderde uitgaanstrends: disco was immers bijna synoniem aan groot en massaal, maar vandaag de dag wil de consument juist kleinschaliger uitgaan. Bovendien willen gemeenten, ook al met het oog op politietoezicht, liever een straat met diverse kleinere gelegenheden dan enkele verspreide pretfabrieken in de weilanden. Erick Bakker van bijna wijlen The Groove onderschrijft die stelling.

,,Mensen willen intiem uitgaan'', aldus Bakker. ,,Het massale, het gehaaste van een discotheek boet aan kracht in'', volgens Bakker. ,,Mensen komen voor een relaxte sfeer, in een uitgaansgelegenheid zoeken ze het kroeggevoel.'' Veel discotheken/clubs gaan handig om met de schijnbare tegenstelling van massaliteit en het kroeggevoel. Het antwoord van de paradox ligt in het aanbieden van verschillende stijlen/thema's onder één dak, variërend van techno, trance tot een Ierse pub of een r en b-ruimte en een snackbar. Op die manier is er voor elk wat wils en trek je verschillende doelgroepen aan. Bakker, die met The Groove slechts een capaciteit had van 1000 mensen, gelooft dat dergelijke concepten in populariteit zullen stijgen. ,,Daar ben ik heilig van overtuigd. Vooral buiten de grote steden zijn er genoeg discotheken met een capaciteit van minimaal 2500 mensen die met zo'n formule goed draaien.''

Adviseur Puyman noemt Time-Out in Gemert en Alcazar in Puttershoek voorbeelden van goede en grote bedrijven die telkens op tijd blijven vernieuwen, of het nu gaat om schuimparty's, het bijbouwen van nieuwe zalen of het benaderen van de consument per sms. De ouderwetse discotheek Alcazar van 15 jaar geleden met één grote discoruimte en wat makkelijk top-40 werk zou al lang zijn overleden. Feestganger Remco Ruygers: ,,Je hebt nog wel clubs met één ruimte, maar zo'n tent is dan speciaal gericht op een speciaal soort muziek. Daar krijg je dus publiek dat er echt voor gaat, bijvoorbeeld Now en Wow in Rotterdam. Maar bij Alcazar hebben ze het heel slim gedaan omdat er voor iedereen iets is.'' Alcazar is geen disco meer, maar noemt zich Pleasure Village, compleet met alle moderne muziekstijlen, maar ook een saloon en een skihut. Met een capaciteit van 5000 mensen worden er vette omzetten gehaald, zeker als je bedenkt dat de gemiddelde discoganger (m/v) gemiddeld 50 gulden uitgeeft.

RAVE-O-LUTION NEWSGROUP ->> How is your opinion about this ?¿

Go Back To News-Index